2015-ci ilin sentyabrı idi, Xalq artisti Habil Əliyev dünyasını dəyişmişdi. Mərhumun cənazəsi ilə vida mərasimi Dövlət Filarmoniyasında keçirilirdi.
Həmin vaxt "Həftə içi" qəzetində, daha doğrusu, hafta.az saytında çalışırdım. Saytımızın o zamankı baş redaktoru Səbinə xanım Əvəzqızı dedi ki, dur get filarmoniyaya, yaxşı bir reportaj hazırla...

Daha sonra əlavə etdi ki, imkan olsa, bir-iki maraqlı açıqlama da alarsan, saytda xəbər boşluğu var.

Vida mərasiminin keçirildiyi məkana çatan kimi isti xəbərlər yazıb redaksiyaya göndərməyə başladım.

Bu işləri görə-görə reportajın yazı elementlərini toplamaq üçün telefonumda qeydlər aparırdım.

Müğənni Röyadan, Xalq artistləri Canəli Əkbərovdan, Mənsum İbrahimovdan Habil Əliyev sənətkarlığı haqqında fikirlər alıb xəbər formasına salır, Səbinə xanımın "messenger"inə yollayırdım.

Birdən telefonun o başından Səbinə xanım qayıtdı ki, bir-iki diri açıqlama da olsa, lap əla...
Ətrafıma baxdım ki, hamısı xanəndədir, yəni "ləng" adamlardır. "Diri" açıqlamalar verəcək kimsə yoxdur.

Elə bu zaman filarmoniyanın girişində əlahəzrət müğənni Manaf Ağayev göründü. Manaf müəllimi xəbər oxunun nişahgahına alan kimi tez yaxınlaşdım. Bu, yaxınlaşmaqdan daha çox şığımağa bənzəyirdi...

Diktafonu açıb əvvəlcə mərhum Xalq artisti haqqında xatirələrini bölüşməyi rica etdim.

Daha sonra "qarşıdakı aylarda yaradıcılığınızda nə kimi yeniliklər olacaq?" - sualına Manaf müəllim bir balaca duruxdu. Ardınca əlavə etdi ki:
-Qarşıdan məhərrəm ayı gəlir. Toylar sarıdan səssizlik olacaq. Amma bu fasilədən istifadə edib məhərrəmlikdə iki klip çəkdirməyi düşünürəm...

Manaf müəllim bir neçə cümlə də danışdı. Amma sonrakı cümlələrin elə bir əhəmiyyəti yox idi. Artıq başlıq haqqında fikirləşirdim.
Başlıq da hazır idi: Manaf Ağayev: "Məhərrəmlikdə 2 klip çəkdirəcəyəm..."

Xəbəri qısa və təcili şəkildə yazıb Səbinə xanım Əvəzqızına göndərdim. Xəbər sayta qoyulan kimi "facebook"dakı "Əli aşiqləri" qrupunda paylaşdım. Səhv etmirəmsə, 20-25 minlik aktiv qrup idi.

Dindarların virtual cameəsi Manaf müəllimə xəbərin altında əsl "üçüncü dünya savaşı" açmışdılar... Mən ip haqqında düşürdüm, amma onlar Manaf Ağayevi sözün qatmaqarışıq mənasında ipə düzməkdə idilər.

Aradan heç on beş dəqiqə keçməmişdi, bir də gördüm ki, Manaf müəllimin yanında hərlənən oğlan məni axtarır.
Sümüyüm sacdı, asta qaçan namərddir - deyib, "İçərişəhər" metrosuna düşüb "Elmlər Akademiyası"ndan çıxdım. Oradan da düz Fəxri Xiyabana... Habil müəllim hara getsə, gəlib buradan keçəcək - düşüncəsi ilə xiyabanın giriş qapısı ağzında gözləməyə başladım.
Elə bu dəm Səbinə xanımdan mesaj gəldi:

- Əla, "məhərrəmlikdə klip" xəbəri əməlli-başlı partladıbeee...

Ta Səbinə xanıma yaza bilmədim ki, Manaf müəllim hər yerdə məni axtarır, harda tutsa, yazan əlimi partladacaq...
Habil Əliyev dəfn edilərkən canıma Manaf Ağayev qorxusu necə dolmuşdusa, kəfənin içindəkinin yerinə özümü təsəvvür edirdim. Az qalırdı nəfəsim kəsilə...

Tural Turan
Onews.az