Bu gün şair Seyran İsmayılın doğum günüdür. Onews.az şairi təbrik edir, şeirlərindən bir neçəsini yayımlayır:


***
İşdi – qəzadı, ölsəm,
sənə bağışlayaram
ulduzlarımızın barışmadığı
bütün zaman kəsiklərini...

Nəfəslərin toxuna biləcəyi
hər yer Vətən sayılar...

İndi hardasa – çox uzaqlarda
qara dərili nurani bir qoca
pəncərə önündə
öz nəfəsiylə toxunaraq tərlədiyi
şüşəyə tapşırır canını...

Vətənə tapşırır canını...

Səni inandırmağa and içirəm, İlahi,
and olsun, arzuların
fəzada intihar etdiyi zaman kəsiklərinə,
bu kəsiklər öz çoxluğu ilə diş ağardır sənə...

...və yenə çox uzaqlarda bir körpə üşüyür,
...və yenə demək istəyirəm ki,
və yenə demək istəyirəm ki:
və yenə demək istədiklərim
sinəmdə düyün düşür.
...və sənə bağışlayıram
ulduzlarımızın barışmadığı
bütün zaman kəsiklərini.



***
Daha ayağa qalxmaq
ayağın işi deyil...
Tək adamlıq uçurumdu
dünyanın hər tərəfi.

Bilirəm...
elə bilirsən addım atmaq
yeriməkdi, əzizim.
Axı, sənə necə deyim,
addım atmaq
ayağın vərdişidi...
Günəşin bircə dəfə
alnından öpmədiyi
quzeylərə and olsun,
quzey tənhalığıdı
tənha insanın ömrü...

İndi səndən söz soruşum,
sən cavabla, əzizim.
De görüm,
iki əlin bir ovuc qədərdimi,
bir ömür ölürsə insan,
səncə bu qədərdimi ?..

Dağıtdımı saçını
saçını bircə dəfə oxşamayan
o sərsəri küləklər...

Onda əllərini unutma...
Bir ovucluq əlini
üzünə sıx, əzizim.
Cahana bax,
cahana bax, əzizim...


***
Yenə kimi axtarar
o külək,
o sazaq,
o qar...
Kiminin əli titrəyər,
kiminin qəlbi üşüyər,
kiminin gözü dolar...

Bir quşcığaz dən axtarar
yuvada ac qoyduğu
o ətcə balalara...

O uşaq da hey boylanar sınıq-sökük daxmadan...
İndi ona yalnız yükdü
qoynunda düyün düşmüş
o çəlimsiz qolları...
Gözündən acıyıb bəlkə,
gözünə təpmək istəyər
o uzanan yolları...

Bir qoca da öz ömrünü
sığışdırıb kürkünə,
yığışdırıb özünü
otağın bir küncünə,
bir şamın titrək şöləsin
oğurlayır gözüylə...

İnsanlar gözlərindən acıyarmış,
ala gözlüm...
Oysa, səni xatırladan
həmişəlik nəsə var –
Bir az külək,
bir az sazaq,
bir az qar...

Seyran İsmayıl