Onews.az gənc şair Günay Mirinin yenicə qələmə aldığı "Papaq" şeirini təqdim edir:

***

“Papaq”

Doğum gününə toxuduğum papağın
hər ilməsi barmaq izim idi —
indi sökürəm.

Sap uzandıqca
aramızda qalan yol da uzanır.
Bəzi ayrılıqlar
qopmur demək ki —
açıldıqca
ucu görünməyən bir küçəyə çevrilir.

Sənə yaraşsın deyə
xəyal buludlarından yun əyirmişdim.
Üşüməyəsən deyə
ən isti xatirələrimi gizlətmişdim arasına.

İndi bahardır —mən
səndən sonra içimdə qalan qarı
çiçəklərin üstünə çırpıram.

Bəzi ağaclar hələ də
yorğunluqdan bir ayağı üstündə dayanıb
qayıtmayacaq birini gözləyir.

Külək əsəndə
yarpaqlar yox,
səbr titrəyir budaqlarında.

Təqvim çoxdan ölüb.
4 fəsil divardan asılmış köhnə saat kimidir —
əqrəbləri dayanıb,
içində zaman hələ də ağrıyır.

12 ay otağın küncündə
sənin adını pıçıldayan kölgəyə dönüb.

Mən bir şəhəri yox,
bir insanın içində ilişib qalmış iqlimi tərk edirəm.

Adam bəzən ayrılmır —
sadəcə özünü
birinin yaddaşında yavaş-yavaş itirir.

Bir dəfə yuxuda
sənin məni sevdiyini gördüm.
o qədər gerçək idi ki,
oyananda
hansı tərəfin yuxu olduğunu ayıra bilmədim.

Mən indi bilmirəm —
sən həqiqətən məni sevmişdin,
yoxsa
mən yuxuda
sevilən adama çevrilmişdim.

Bəzi sevgilər
oyananda bitmir —
sadəcə həyat
onları gerçək saymır.

Mən indi
4 fəsildən də yox,
12 aydan da yox —
səni gerçək sanan o yuxudan çıxıram.

Günay Miri