Mürəkkəbin bu dünyanın torpağından, suyundan yoğrulubsa, elə bu dünyaya da həqiqətləri pıçıldamalısan, ey qələm... Qalx və nəsillərin gözündən pərdəni götürəcək o böyük təsviri çək!

İnsanoğlu özünü kainatın hökmdarı sanarkən, əslində necə dar bir çərçivəyə həbs olunduğunu yaz. Azad olduğunu hayqıran, hər şeyə gücü yetdiyini iddia edən bəşəriyyətin acizliyini hər sətrində naxış-naxış həkk et!

​Bu gün insan özünü müstəqil, idarəolunmaz və mutlaq güc sahibi sayır. Lakin onun bu iddiası ilk fiziki sərhəddə – havanın bitdiyi, göyün yeddinci qatında darmadağın olur. Əgər insan həqiqətən mütləq iradəyə və sonsuz gücə sahibdirsə, niyə öz azad nəfəsini atmosferin kənarında saxlaya bilmir? Niyə daxilində əbədi yaşamaq kimi coşğun bir həsrət, bükülməz bir arzu varkən, ölümün bir anlıq hökmü qarşısında diz çökür? Arzusu sonsuzluq olanın, ömrünün bir ovuc torpaqla bitməsi onun başıbəlalılığını və sınırlarını göstərən ən böyük sübut deyilmi?
​Dünya bir anlıq öz oxundan çıxsa, yer kürəsi parçalansa, insanın sığınacaq bir nöqtəsi varmı? Kainatın sonsuz qaranlığında gedə biləcəyi ikinci bir evi varmı?

İllərdir toplanan texnika, öyünülən elmi nailiyyətlər bir anın içində puç olmağa məhkumdur. Bu sadə suallar belə, insanın özbaşına olmadığını, onun hər addımının, hər nəfəsinin böyük bir İlahı Nizama tabe olduğunu göstərməyə bəs etmirmi? İlahın varlığını dana biləcəyini sananlar, əslində idarə olunduqları xəritənin kənarına belə çıxa bilmirlər.

​Hələ də "gücümüz hər şeyə çatır" deyən təkəbbür sahiblərinə tək bir çağırış kifayətdir: Əgər gücünüz sonsuzdursa, gecəni gündüzə çevirin! İşığı saxlaya, zamanı dayandıra, kainatın hərəkətini bir saniyəlik öz iradənizə tabe edə bilərsinizmi? Cavab aydındır: Sükut və acizlik. Bütün iddialar o böyük Qüdrətin qarşısında sabun köpüyü kimi sönməyə məhkumdur.
​Ey qələm, sən susma! Sənin hər şeyi təsvir etmək, həqiqəti çılpaqlığı ilə cəmiyyətin üzünə hayqırmaq haqqın var.

İnsanlara xatırlat ki, onlar bu kainatın hökmdarı yox, müvəqqəti və aciz qonaqlarıdır. Qoy düşünsünlər, qoy baxsınlar və anlasınlar ki, bu dünyada heç kim serbəst, sahibsiz və ozbaşına deyil.

Tural İbrahimov
Publisist
Onews.az