Hər bir istedadlı yazıçı və şairin imkanlı oxucuları olmalıdır. Əgər imkanlı oxucun yoxdursa, oxucu böhranı yaşanan bir ölkədə ən yaxşı halda yox olub gedəcəksən.

Bu gün Bakıda çap olunan yeni kitabların böyük hissəsi təqdimat günü satılır. Həmin təqdimat və ya imza günlərinə də müəlliflərin qohum-qonşuları, yazıçı dostları gəlirlər.

Yazıçılar bir-birinin imza günlərinə getməklə kortəbii dayanışma qoymağa çalışırlar. Bu da kitabın xərcinin qarşılanmasına, müəllifə dəstək məqsədi daşıyır.

Eyni zamanda, müəllifin qarşısında borc öhdəliyi də qoyur. Yəni bu gün mən sənin imza gününə gəlib pulla kitab alıramsa, sən də sabah mənim kitab təqdimatıma gəlməyə borclusan.

Hələ mən təqdimatlardan sonrakı “kitabyuma” qonaqlıqlarından danışmıram...

Bir sözlə, bu çıxış yolu deyil. Yeganə çıxış yolu imkanlı oxucuları ovlamaqdan, tapmaqdan gedir. Yəni, bəzi müğənnilərin “həci”si olduğu kimi, şair və yazıçıları da ayaqda saxlayan biri tapılmalıdır.

Amma bu, ədəbi-estetik çərçivədə, modern reklam qaydalarına uyğun olmalıdır.

Məsələn, üç-beş iş adamı, beş-altı millət vəkili sizin pərəstişkarınız olmasa, hazırkı böhran durumundan çıxa bilməyəcəksiniz.
Gələk əsas məsələyə; iş adamlarına, millət vəkillərinə də hansısa “day-day”, “tanış” vasitəsi ilə çıxmaq sizin istedadsızlığınızın göstəricisi olar.
Ona görə də əsərlərinizlə, yazdıqlarınızla onların qapısını döyməyə çalışın. Başlanğıc üçün ədəbiyyata, sözə, sənətə marağı olan, pul xərcləyən imkanlı oxucuları imza günlərinizə dəvət etməkdən çəkinməyin. Necə deyərlər, dəvət edən bir üzü qara, gəlməyənin iki...
Böyüklərdən üzr istəyirəm, istedadsız müğənnilərin “saxlayanı”, “həci”si varsa, niyə istedadlı şair və yazıçıları ayaqda saxlayan imkanlı şəxslər olmasın?

Dövr, zaman dəyişib. İndi tanınmaq, hər kəsə ulaşmaq istəyən müəllif oxucuya gedən bütün yolları sınaqdan keçirməlidir.
Mətni yazmaqla iş bitmir. Onun reklam, satış, oxucuya çatdırma tərəflərini də düşünməlidir. PR işlərini düzgün qurmalıdır.
Üstəlik, sosial şəbəkələrdən fərd olaraq uzaqlaşmalı, əlçatmaz olmalıdır ki, hər kəs tərəfindən axtarılsın. Amma əsərləri hər gün oxucuların və əhli-kitabların “gözünə batmalıdır”.

“Allahdan buyruq, ağzıma quyruq” düsturu ilə “20 Yanvar” metrostansiyasından o yana gedə bilməyəcəksiniz.
Söz artıq özünə qiymət tələb edir. Söz də özünə çəki-düzən verilməsini istəyir.

Çünki müəllifi olduğunuz mətnlər də canlı orqanizmlərdir. Onların da naz yükü, köz yükü, duz yükü, buz yükü var... Mətnlərinizi nazlandıraraq, duzlandıraraq, bir az da közləndirərək oxucunun qarşısına çıxarın ki, sizin necə yazıçı və şair olduğunuzu görsünlər. Buz kimi kitablarla oxucuların qarşısına çılpaq çıxıb camaatın balasını üşütməyin.

Tural Turan
Onews.az