O, çoxdandır ki, ədəbi cameədə görünmür. Necə deyərlər, yazacaqlarını da götürərək ortalıqdan “yoxa çıxıb”. “Məcnunxana” hekayələrindən sonra oxucularına “Mandarin” hədiyyə etmişdi. Kitab oxumayan cəmiyyətə etiraz olaraq kimsəsizlər məzarlığında kitab təqdimatı keçirəcəkdi. O da alınmadı. Ara-sıra sosial şəbəkələrdən boylanıb yenidən gözdən itir.

Amma bu dəfə saqqızını oğurlayıb müsahibə torumuza sala bildik.

Söhbət istedadlı yazıçı Çinarə Ömraydan gedir.

Yazıçı Çinarə Ömrayın Onews.az-a müsahibəsini oxumaq istəyirsinizsə, o zaman monitora bir qədər də yaxın əyləşin...

-Çinarə, xoş gördük. Çoxdandır ki, ədəbi mühitdə yoxsan, görünmürsən. Ədəbi cameədəki "yoxluğunun" səbəbini nəyə borclusan?

- Yəqin ki, məni ədəbiyyata gətirənlərə borcluyam. Mənim heç vaxt hansısa cameədə olmaq iddiam olmayıb axı... Ədəbiyyat mənəvi boşluğum, mənəvi zəifliyim, ruhumun ehtiyacıdır. Amma elə bir mühitdə yaşayırıq ki, maddi ehtiyac, maddi boşluq bütün boşluqları “unutdurur”. Ədəbiyyat bir növ aldanışdı. Mən özümü daha çox aldatmaq istəmirəm. Onun üçün də başım pul qazanmağa qarışıb.

-Bir neçə il öncə "Mandarin" adlı kitabın çapdan çıxdı. Təqdimat da keçirmədin. Hətta o vaxt mənə müsahibəndə kimsəsizlər qəbristanlığında təqdimat keçirəcəyini demişdin. Yaxşı ideya idi. Niyə baş tutmadı?

-Bilirsən, Tural yaşanan hər şey xatirə olur. Gərək yaşadıqlarına fikir verəsən ki, xatirə torbanı çürük məhsullarla doldurmayasan. Kitab təqdimatlarını sevmirəm, qatılmıram da. Onun üçün heç bir təqdimat etmədim. Amma dediyin ideaya gəldikdə isə düzdü, əla idi. İdeanı sən verdiyin üçün lap əla görünürdü. Həmin gün, hətta həftə ərzində hava şəraiti uyğun olmadı. Sonrası başa düşdüm ki, hava sağolsun, düz edib pis olub... (gülür).

-Səhhətin necədi? Uzun müddətdir müalicə aldığını eşidirik. Canın sözünə baxır?

-Yaxşıyam, əlayam. Söz mənim, can da mənim. Sözümü canıma keçirə bilmiyəcəmsə onda niyə yazıram axı?! Heç olmasa, öz canıma söz keçirə biləcək qədər yazıçı olum bəsimdi...

-"Quru seriya" nə vaxta qədər davam edəcək? Yeni yazılar olacaqmı? Ədəbi ömürünü nə vaxta kimi "kirayə verib", "yoxluğun" ocağını qalayacaqsan?

-Çox qəliz adam deyilsən əslində, amma sualları bir azqəliz verirsən, abi. Mən də ərincək adam... Danışmağa ərinirəm. Bilirsən, mən hekayələr yazıram. İndi yazmamağımın səbəbi həm də odur ki, hekayə kimi həyat yaşayıram. Həyatımın hekayə qismi bitsin yazacağam. Tural, sən məndən yaxşı bilirsən, yazmaq iç məsələsidir. Texnika ilə üç kitab yazaram, amma eyni effekti verməz. Onun üçün də yaşamağı bacarmaq lazımdır. Bacardınsa, bu həyatın hekayəsini də gözəl yazacaqsan.

-İndi ölkənin bütün ədəbi cameəsi boz çalarlara bürünüb. Sənin bəhanələrini hardasa başa düşmək olar. Bəs ümumi mühiti bozlaşdıran, rəngarəngliyin naxışlarını "udan" tendensiyalar nələrdir?

-Vallah, məncə hər şeyi ədəbiyyatın, kitabın üstünə atmaq lazım deyil. İnsanlar rəngsizliyi bozluğu öz içlərində gəzdirir və olduqları bütün mühitə hopdururlar. Nəticədə o rəngsizlik çevrəni bürüyür. Boş xəyallar da, yazıçı təxəyyülü də insanı xoşbəxt etməz, nə də rəgləndirməz... Qazanmaq lazımdır; pul qazanmaq, güc qazanmaq lazımdır. Bütün rənglərdəki pullardan cibində olsa, içində də o rənglərdən ibarət atəşfəşanlıq olar. Hər şey bu qədər bəsitdir.

-Bu məsələdə ümumən razılaşmasam da, haqq verdiyim nüanslar da var. Yazıçının ailəsi varsa, hardasa haqq vermək mümkündür... Sonuncu sualım "Məcnunxana" hekayələr kitabınla bağlıdır. Bu seriyanın ardı olacaqmı?

- Yox yəqin ki... Amma "Məcnunxana" hekayəsi üçün böyük büdcə ayırıb onu filim kimi görmək istəyənlər var. Yəqin ki, yaxın zamanda ssenariləşdirilib film kimi ekranlara gələcək. Hekayə kimi isə məncə, davamı olmayacaq. Bir də...(qısa pauza verir) bilirsən, mən “Məcnunxana”nı yazmaq üçün uzun zaman Maştağadakı 1 nömrəli pisxoloji xəstəxanaya gedirdim. Ordan yazıb yığdığım böyük bir material toplusu var. İndi də arxivimdədir. Onunla bağlı da serial çəkməyi təklif ediblər. Sadəcə mənim zamanım olmadığı üçün bunları ssenariləşdirmək üçün ssenarist axtarışındayıq. Tələsmirəm, bilirəm ki, hər şey onsuzda bir gün yaxşı olur.

Tural Turan