İndiki məqamda Gürcüstanın 26 dekabra qədərki prezidenti Salome Zurabişvili milyarder Bidzina İvanişviliyə söykənən hakimiyyəti devirmək iqtidarında deyil.

Ən azından indiki situasiyada "narıncı inqilab" ideyası real görünmür. Birincisi, Kobaxidze hökuməti real vəziyyəti düzgün qiymətləndirərək Kremlin Güney Qafqazdakı ağırlığını və çəkisini nəzərə alır. İkincisi, Gürcüstan Qərbdən qopur və ABŞ-da Trampın gəlişi də belə bir inqilaba dəstək verməyəcək. Çünki Vaşinqton Kremllə üz-üzə gəlmək niyyətində deyil və Birləşmiş Ştatların yeni administrasiyası da bunu gizlətmir.

Bu o deməkdir ki, Qərb Fransanın moderatorluğunda və Makronun dirijorluğunda Gürcüstanda heç nə edə bilməyəcək. Yəni Makron Fransası "tək, özü də kontrabasda" Güney Qafqaz coğrafiyasında böyük dəyişikliklər reallaşdırmaq gücündən xeyli uzaqdır.

Üçüncüsü, inqilab və çevriliş məsələsində gürcü cəmiyyəti də yekdil fikirdə deyil. Faktiki olaraq Gürcüstan cəmiyyəti Qərb-Kreml seçimində iki yerə parçalanıb. 2008-ci ilin beşgünlük savaşından nəticə çıxaran gürcü elitası və ziyalıları Rusiya amilini nəzərə almağa məcbur olduqlarını dilə gətirirlər.

Əgər Salome Zurabişvili hakimiyyət çevrilişi çağırışı edərsə, onun tərəfdarları ilə əks qütb arasında vətəndaş qarşıdurmasının yaşanması ehtimalı yüksəkdir. Hadisələrin sonrakı axarını təsəvvür etmək o qədər də çətin deyil. Bu halda ölkədə bütün resursları əlində cəmləyən hakimiyyət xanım prezidenti qandallayaraq dəmir barmaqlıqlar arasına da göndərə bilər. Hazırda Salome Zurabişvilinin cəhdləri "beli sındırılmış, ancaq ulduz görmədən ölmək istəməyən ilan"ın çırpınışlarına bənzəyir.

Bu baxımdan da düşünürəm ki, Fransa Gürcüstan kartını çoxdan əlindən salıb. Fransa vətəndaşı olan prezident Zurabişvili isə ən yaxşı halda Parisə qayıda və Fransa Xarici İşlər Nazidliyində əvvəlki işi ilə məşğul ola bilər.

Sona Əliyeva
V çağırış Milli Məclisin deputatı

Onews.az