1942-ci ildə tələbə ikən bir qrup gənclə sovet rejimi ilə mübarizə aparmaq qərarına gəlir. Onlar Azərbaycanın müstəqilliyini əldə etmək üçün “İldırım” təşkilatı yaradırlar.

Onews.az xəbər verir ki, bu təşkilatı yaradanlar səkkiz nəfər olurlar. Məqsədləri Azərbaycanı Sovetlər Birliyindən ayırmaq, müstəqilliyini əldə etmək idi.

Onlar 1937-1938-ci illərdə həbs olunub xalq düşməni kimi damğalanan və Sibirə göndərilib güllələnən yazıçıların işinə yenidən baxılmasını istəyirdilər.
Azərbaycan türkcəsini dövlət dili səviyyəsinə qaldırmağı düşünürdülər.

Təşkilat daxilində yeganə yazıçı olan Gülhüseyn Hüseynoğlu xalq içində təbliğat işi aparmalı idi.
Sonralar təşkilat üzvləri qərara gəlirlər ki, o zamanın öndə gedən sovet şairi Səməd Vurğuna məktub yazsınlar.
Onun azərbaycanlı olduğunu əsas götürərək onun da bu təşkilata qoşulmasını istəsinlər.
G.Hüseynoğlunun diktəsilə İsmixan Rəhimov çap hərflərinə bənzər bir xətlə məktub yazır.

Ümid edir ki, "Dönməzlər" imzasıyla yazılmış bu məktub əl hərflərilə yazılmadığından, ələ keçsə, xəttini tanımayacaqlar.
1945-ci ildə universitetlərdə bütün tələbələrin xətlərini yoxlama yazı işi bəhanəsilə əldə edirlər.
Xəttatlıq elmi Sovetlər Birliyində elə inkişaf edibmiş ki, İsmixanın xəttini minlərlə tələbə arasından tanıyırlar.
9 ay izləyəndən sonra onu həbs edirlət və işgəncələr verirlər.
Ondan sonra Gülhüseyn müəllim və digər təşkilat üzvləri saxlanılır.
Bu təşkilatın başçısı əslində Gülhüseyn Hüseynoğlu idi.

Üç nəfərə ölüm hökmü kəsilir.
Həyat və ya bəxtləri elə gətirir ki, hökmdən bir-iki gün qabaq SSRİ-də ölüm cəzası ləğv olunur.
Təşkilat üzvlərinə ən yüksək cəza olan 25 il həbs cəzası verilir.
Hətta Stalin özü bu işdən xəbərdar imiş…
Stalin SSRİ DTK-nın sədri Abakumova göstəriş verib ki, tələbələrə 10 il verməzlər.

SİTAT: “Onlar 10 ildən sonra daha da güclənərək gələcəklər…”.
SİTAT: “…Onlara maksimal cəza verin ki, gedər-gəlməzə getsinlər, gedib ordan qayıtmasınlar…”.

Gülhüseyn Hüseynoğlu həmin üç nəfərdən biri kimi Sibirə sürgün edilir.
Apardığı azadlıq hərəkatına görə, Tayşet və Bodaybo arasında 7 il ağac kəsməyə məhkum olunur.
Sürgündə dünyasını dəyişənlərdən biri də Milli Qəhrəman Çingiz Mustafayevin əmisi Çingiz idi.
O, bir neçə günlük ağır işgəncədən sonra həyata gözlərini yummuşdu.
Nəhayət, Stalin öləndən sonra bir çox məsələlər kimi bu işə də yenidən baxmağa qərar verilir.
1955-ci ilin mayında "İldırım"çılar evlərinə qayıdırlar…

Fuad