Əski türkçəmizin unudulmaqda olan sözlərini oxucularımızın yaddaşına yazmağa davam edirik.

Bəlkə də bir sıra oxucumuz bu sözlərin yazılışını və anlamını bilirlər. Hətta bəziləri bildikləri halda unuda da bilərlər.

Ona görə də yaddaşımızı yenidən təzələməkdə fayda var və onları gündəlik danışıq dilimizdə işlətməyinizi ümid edərək həmin sözlərin bəzilərini anlamları ilə sərəncamınıza buraxırıq:

SEMİZ - bu söz "iri yarı", "böyük" hissə anlamında işlədilir. Örnək versək, sizin üçün daha da yadınlaşacaq: Çörəyin semizini tək yedi. Burada çörəyin çox hissəsi anlamındadır. Türk kökənlidir.

TUŞQUL - bu ifadənin "muşqul" variantına da rast gələ bilərsiniz. Azərbaycanın qərb dialektlərində indi də işlədilir. Anlamı "nişan almaq", "hədəfə qoymaq"dır. Bir sıra hallarda elə nişangah kimi də işlədilir. Türk kökənli sözdür.

BODUN - "xalq" sözünün qarşılığıdır. Orxon-Yenisey anıtlarında yaşayan və bu gün demək olar ki, işlədilməyən əski türkçə kəlmələrimizdəndir.

ÇUĞAY - incə, suyuşirin ifadələrinin tam qarşılığıdır. Nənə-babalarımız yeniyetmə qızların, körpə uşaqların suyuşirinliyini "çuğay" sözü ilə ifadə ediblər. Orxon anıtlarından bu günümüzə qədər gəlib çıxıb.

ÇALPAQ - bu sözü babalarımız iki anlamda işlədib. Birinci anlamı "pislik"dir. İkinci mənası isə "kir", "palçığa batmış"dır. Örnək: Əyni-başı çalpaq idi və ya "hər sözündən çalpaqlıq yağır"...