Onews.az şair Gülsadə İbrahimlinin şeirini təqdim edir:


Özümə not

Bitirməlisən beynində, ruhunda qanqren olmuş
yarım hekayələri...
Ayağına dolaşmalı deyil düşüncəni sərsəmlədən,
donuq baxışlardan qalan son vidalar.
Xumarlı bir sevginin 18 yaşlı qadını deyilsən,
Sən, o sən deyilsən...

Əllərin taleyini yazır,
ağ bayraq qaldır keçmişinlə arandakı neytral zonada...
Bir qızcığaz nimdaş ayıcığını basıb bağrına
döyüşdən sağ çıxmış... və gülümsər sənə.
Qanadların yaralı,
sancılı xatirələrin qundaq gecələrini
bəslərdi göz yaşlarını...

Sevgilər – başdöndürücü,
gözəlliyin – sərsəm mərmi,
bir qucaq boyda təkliyin məsum oyuncağı qadın.
Günəş boylanır ruhunda...
Ətəyi süd bəyazı buludlara köklə duyğularını,
öpsün dodaqlarından
uzaqdan qonaq düşən dəli külək...
Çəkil məbədinə,
bütün ötəri sevgilərin günahını çıxar,
sonunu gətir vidasız ayrılıqların,
matəmsiz ölənlərin,
Sənsiz gedənlərin.
Bağrına bas atılmış sevgini, yasını tut...

Tut əllərindən içindəki məsumun!
Şaclarında bəyaz,
gözlərin – dibini gizləyən dəniz,
əllərin – vəfasız bir əlin məzar yeri...
Dik dur qadın,
dik dur!

Gülsadə İbrahimli