Onews.az şair Paşa Talıblının yeni şeirlərini təqdim edir:

***

Bütün boşluqlar eynimi...

Ömür səhra kimi bomboş...
... bir axşamçağı bir tində
ölə də bilərdim qəfil
dünəndən öncəki gündə.

... göy üzünə dəyən daşdan
səmanın gözləri çüxur.
... üfüqdə axan çayların
qarşıma izləri çıxır.

Ölə də bilərdim qəfil,
usdufca döndüyüm yerdə.
... Ay da ilişir səhərə
gecənin söndüyü yerdə.

Bütün boşluqlar eynimi? –
dodağı susuz, gözü ac...
... qollarıma yıxılan dərd,
üstümə yüyürən ağac.

Bir gör necə unutmuşdum –
göynən birmiş yerin dərdi.
... ömür səhra kimi bomboş,
amma hamı yerindədi.

Ömür səhra kimi bomboş...
Bir bax, məni bağışlayar?
Orda ən çox Allah vardı,
Allah məni bağışlayar!


Hamı üzü yuxarıya

Gərək elə nəsə yazım?
Yazısız oxunsam necə?
... gülü görüb keçmək varmı,
ya gülə toxunsam necə?

Hansı feyzdəndi, bilmirəm –
gecə dönmək yalquzağa...
... çöllənsə getdiyim hər yer,
getmək... getmək ən uzağa!

... sirli bir səs eşidincə
baxmaz dama, buxarıya.
... üzü yuxarıya baxar,
hamı üzü yuxarıya.

Hər şey yuxarıda, hər şey –
köçümüz sirr örtüyündə!
Göylərdə hilal görünər,
nə var cəllad kötüyündə?


***
... şairlər özünü asdığı yerdən
aparın ölkənin bayrağın asın.
( T.Turan )

Görən, sonda ölən tək ümiddimi?
Görən tək ölümmü belə yasardı?
“Şairlər özünü asdığı yerdən” –
İlahi, kim belə bir də yazardı?

Elə misralar var, elə duyğular –
başı ərş-əlada, yastığı yerdə.
... camaat, bayraqlar doğulur, baxın,
şairlər özünü asdığı yerdən!

... divarnan söhbətdə elə lisan ki,
içində qürubun tökülür qanı.
... hanı barmaqların, bədənsiz adam,
öpmək istəyirəm, əllərin hanı?!

Paşa Talıblı
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü